Flag Counter
Flag Counter
 





Temat : Wielka Wojna 1914-1918 / 7

Kategoria :  4 Śląsk pod rządami Prus       Data : 2019-06-30 18:16:42

Odezwa wojskowa dla młodzieży.Zacięte zmagania na Wschodnim froncie..Wybór papieża.. Paryż gotuje sie do obrony. Rząd francuski zmienia swoją siedzibę. Czego żąda Anglia od państw neutralnych. Legioniści. Zmagania bitewne pod Lwowem. Odezwa niemiecka do Polaków.

Zastępstwo generalnej komendy korpusu gwardii. Berlin C. 2. Dnia 21. VIII. 1914.

ODEZWA !

Młodzieńcy w 17 roku życia, którzy według wszelkiego prawdopodobieństwa z upływem 17 lat życia do służby polowej zdolni będą, mogą być w celu wstąpienia do wojska w nowo urządzonym przygotowawczym zakładzie wojskowym korpusu gwardii w Poczdamie (Militär - Vorbereitungsanstalt des Gardekorps zu Potsdam) wojskowo wyćwiczeni. Zobowiązania służenia poza czas prawem przepisany nie wymaga się.

Zgłoszenia mają być natychmiast do odnośnej komendy obwodowej (Bezirkskommando) albo do przygotowawczego zakładu wojskowego w Poczdamie, szkoła podoficerska (Potsdam, Unteroffizierschule, Jägeralle 10 ) – zgłoszenia w lokalu służbowym – wprost wystosowane z dołączeniem uwierzytelnionego zezwolenia ojca albo prawnego zastępcy i policyjnego poświadczenia co do prowadzenia się.

Starający się muszą być zupełnie zdrowi i bez żadnych ułomności i widzialnych skłonności do chorób chronicznych.

Mniejsze honorowi nie uwłaczające kary mogą być darowane.

Podp. Von Loewenfeld- generał infanteryi, generał-adiutant Jego cesarskiej i królewskiej Mości i komenderujący generał w zastępstwie.

Powyższą odezwę podaję niniejszym do wiadomości publicznej.

Bytom, dnia 1 września 1914 rok – Nadburmistrz

Sprawozdanie o olbrzymiej bitwie między Austrią a Rosją. Wiedeń, 3 września.

Zastępca szefa sztabu austriackiego, generał-major Hoeffer, ogłosił 3 września następujące sprawozdanie z odbytych walk.

Bitwy, które na rosyjskim teatrze wojny wywiązały się wskutek naszej inicjatywy, jeszcze nie wydały rozstrzygnięcia kampanii.

Posuwając się na skrzydle zachodnim głęboko w obszar nieprzyjacielski, wojska nasze wszędzie usprawiedliwiały dawną sławę swej waleczności i z otuchą patrzą na poważne walki, które jeszcze mają nastąpić.

Opis licznych walk ubiegłego tygodnia trzeba pozostawić historii. Obecnie można skreślić w ogólnych jedynie zarysach przebieg wydarzeń.

Operacje armii Auffenberga.

Na wschód od armii generała Dankla, która po trzydniowych walkach zwyciężyła pod Kraśnikiem, armia generała Auffenberga – rozpoczęła atak na siły nieprzyjacielskie, które z obszaru chełmskiego posunęły się na południe. Wywiązały się z tego walki pod Zamościem i Komarowem.

general

Moritz Freiherr Auffenberg von Komorow - general, jeden z najzdolniejszych oficerów sztabowych Austro-Węgier. K. und k. Hofphotograph C. Pietzner, Wien I. (1853 - 1927) [Public domain}.

Dnia 28 sierpnia dało się odczuć działanie grupy, pod wodzą arcyksięcia Józefa Ferdynanda, wysłanej przez Bełz i Uhnów. Ponieważ na drodze z Zamościa do Krasnostawu stały słabsze stosunkowo siły nieprzyjacielskie, dlatego można było dnia 29 zeszłego miesiąca znaczne części tej armii z obszaru pod Zamościem skierować na wschód i posunąć ją ku Cześnikom. Wobec tego nieprzyjaciel, który wszędzie walczył z najwyższą dzielnością i zaciętością, podjął bardzo silne ataki w kierunku Komorowa z zamiarem przełamania tu naszej linii.

Armia nasza stała na linii Przewodow – Gródek – Cześniki – Wielacza, przyczym Gródek i Cześniki tworzyły mniej więcej punkty, w których miało nastąpić przełamanie frontu.

Po stronie rosyjskiej wmieszały się do walki nowe siły sprowadzone z Kryłowa i Hrubieszowa. Dnia następnego armia Auffenberga w dalszym ciągu starała się wykonać oskrzydlenie, nieprzyjaciel zaś dalej usiłował przełamać naszą linię, co w końcu pociągnęło za soba wygięcie się naszego frontu aż ku Łabunie – Tarnawtka. Tymczasem grupa arcyksięcia na ogół zdołała się posunąć naprzód aż na drogę Telatyn – Rahanie.

Dnia 31 sierpnia wśród walk zaciętych postąpiło naprzód oskrzydlenie nieprzyjaciela, gdyż także z północy ku Komarowu front został także wygięty. Koło tej miejscowości Rosjanie będący już w poważnym niebezpieczeństwie, rozpoczęli odwrót na Kryłów i Hrubieszów, jednocześnie atakując na wszystkie strony zwłaszcza arcyksięcia, zdołali zatem ujść grożącemu im oskrzydleniu.

Zwycięstwo armii Auffenberga pod Tyszowcami. W godzinach popołudniowych dnia 1 września było już pewne, że armia Auffenberga (w której także wojska wiedeńskie i grupa prowadzona przez generała piechoty Boroevica walczyły z nadzwyczajną zaciętością i brawurą), zwyciężyła ostatecznie.

Komarów i wzgórza na południe od Tyszowiec zajęto, arcyksiążę dotarł aż do Starego Sioła. Wzięliśmy wielu do niewoli, oraz zabraliśmy mnóstwo materiału wojennego, w tym 200 dział i sporo karabinów maszynowych.

Armia generala Dankla pod Lublinem. Podczas tych walk armia Auffenberga, armia generała Dankla dnia 27 sierpnia stoczyła drugą bitwę pod Niedrzewicą Dużą i doprowadziła część naszych wojsk, które dotychczas były po stronie zachodniej Wisły, na drugą stronę rzeki. Cała ta grupa w dniach następnych ruchem okalającym zbliżyła się do Lublina.

generał

Foto przedstawia Victora Dankla von Kraśnik, hrabia - generał -pułkownik armii austro-węgierskiej. Foto pobrano z Domeny publicznej, brak informacji o autorze fotografii.

Ciężkie walki w Galicji Wschodniej. Równocześnie z opisywanymi tu wydarzeniami prowadzono także ciężkie walki w Galicji Wschodniej. Dnia 27 sierpnia wysłane celem wsparcia silnego posiłki, dla zrównoważenia przeważającego liczebnie nieprzyjaciela, który wtargnął do kraju, spotkanie z nim nastapiło na linii Dunajów-Busk. Mimo powodzenia kolumn, które maszerując od Dunajowa, zajęły wzgórza na zachód do Polorzan, części armii maszerujące po obu stronach drogi złoczowskiej, nie mogły się przebić wobec przeważającej liczby nieprzyjaciela, a zwłaszcza jego silniejszej artylerii.

Dnia 28 sierpnia Rosjanie dalej atakowali także części armii walczące na wschód od Lwowa. Popołudniu nie można już było zwlekać z odwrotem poza Gniłą Lipę i węższy obszar na północ i na wschód od Lwowa, zwłaszcza, że także skrzydło południowe było zagrożone od strony Bezeżan.

Ruch wsteczny dokonał się w zupełnym porządku, a nieprzyjaciel, który widocznie także poniósł duże straty, nie napierał silnie.

Dnia 29 sierpnia Rosjanie ponowili ataki na całym froncie i siły swe przesunęli z obszaru na północnym wschodzie od Lwowa na południe. Nazajutrz ataki ponowiły się z największą siłą, zwłaszcza od Przemyślan i Firlejowa. Nieprzyjaciel mógł rzucać coraz to nowe sily, wobec czego wojska nasze po daremnych próbach odparcia ich przez ofensywę nowych sił zgromadzonych na zachód od Rohatyna, musiały się cofnąć ku Lwowu i Mikołajowu.

We wszystkich tych walkach mężnie walczyło nasze wojsko, lecz wskutek przewagi liczebnej nieprzyjaciela, oraz działania nowoczesnej artylerii, poniosło wielkie straty.

Streszczając to, co powiedziano, można zaznaczyć, że dotychczas staczaliśmy walki z mniej więcej 40. dywizjami piechoty rosyjskiej i 11. dywizjami konnicy, a przynajmniej połowę tych sił nieprzyjacielskich odparliśmy, zadając im wielkie straty.

Von Höffer, gen. major

„Berliner Ztg. Am Mittag” donosi z austriackiej głównej kwatery: Na wschodnio-galicyjskim polu wojny dziś (5 b. m-ca) nie walczono, natomiast trwa dalej atak na Lublin. Armia gen. Auffenberga ściga pobitą armię rosyjską. Zwycięska bitwa pod Zamościem rozstrzygniętą została dopiero po krwawej walce. Głównym punktem bitwy była walka o Komarow, gdzie Rosjanie pod gen. Plehwe czynili gwałtowne wysiłki celem przełamania austriackiej linii. Rozstrzygnięcie nastąpiło przez nadchodzące po obu stronach rzeki Huzwy korpusy gen. Borowicza i arcyksięcia Józefa Ferdynanda, które zagrażały tyłom nieprzyjaciela. Przez wzięcie szturmem najbardziej obwarowanego stanowiska na wschód od Tyszowca zmuszony został nieprzyjaciel do trudnego cofania się na północ-wschód, co się zamieniło w prawdziwą ucieczkę. Ponadto 19.tys. chłopa wzięto do niewoli, 200 armat i wiele materiału wojennego zostało zdobytych.

Z powyższych wiadomości wynika, że rozstrzygająca bitwa pod Lwowem jeszcze nie nastąpiła. Obaj przeciwnicy odpoczywają i zbierają nowe siły, gotując się do walki. Lwów sam został przez wojska austriackie opuszczony, ponieważ z powodu swego położenia nie nadaje się do obrony.

Rzym, 2 września. Dwa głosowania w sprawie wyboru papieża, odbyte dziś o godzinie 11-stej i 11-stej minut 50 przed południem, były bezskuteczne, jak wykazał dym, wydobywający się z kominka nad kaplicą sykstyńską. Na placu św. Piotra wielki tłum wiernych oczekiwał wyniku głosowania. (wtb)

Wybrano Papieża. Rzym, 3 września. Kolegium kardynalskie wybrało dziś papieżem ks. kardynała Jakóba della Chiesa, arcybiskupa w Bolonii (Bologna); było to 8-me głosowanie. Nowo wybrany papież liczy 60 lat; kardynałem został mianowany w roku 1914. – Wybraną głowę Kościoła katolickiego witamy jako namiestnika Chrystusowego z uległością i czcią wielką. Oby Pan Bóg pozwolił działać nowo wybranemu papieżowi jak najdłużej ku chwale Jego!

papież

Papież Benedykt XV. Autor foto Jose Lucas. Pobrane zostało z Domeny publicznej.

Francuzi opuścili Rouen. Kopenhagen, 5 września. (WBT – nie urzędowe). „Berlińskie Tidende” donosi z Londynu: Francuzi opuścili Rouen. (miasto to leży w północnej Francji niedaleko Havru przy ujściu rzeki Sekwany do morza).

Wymiana obcokrajowców. , Petersburg, 5 września. (WBT –nieurzędowe). Pomiędzy rządem rosyjskim a niemieckim zawarty został uklad, na mocy którego poddanym obu państw dozwolono opuścić kraj nieprzyjacielski. Pozwolenie nie rozciąga się na oficerów i mężczyzn między 17 a 45 rokiem życia, oraz na osoby podejrzane. (W myśl tego układu poddani rosyjscy opuścili już Berlin).

Przygotowania w Paryżu, 6 września, (WTB – nie urzędowe). Miasto czyni przygotowania do dalszej obrony. Lasek buloński (pod Paryżem) częściowo znikł z powierzchni. Drogi do Paryża są zabarykodowane. Napływ ochotników jest olbrzymi.

„Gazeta „B.Z. a. M.” donosi z Genewy: Prefekt policji w Paryżu ogłasza, iż tylko pewna ilość bram miasta będzie odtąd otwarta dla publiczności. Reszta będzie zamknięta.

Rząd francuski opuścił Paryż. Rząd francuski ogłosił odezwę do narodu, któremu donosi, że na chwilę opuści Paryż, ażeby tym lepiej i wszechstronniej mógł działać w obronie ojczyzny i prowadzić wojnę na całym obszarze ziem francuskich.

Podobno rząd wraz z przedstawicielami państw zagranicznych przenosi się do Bordeaux. W czwartek 3 sierpnia b.r., miano przewieść już dokumenty, akta i kasy fiskalne z Paryża do tego miasta. Dalszych wiadomości na razie brak.

Pewne jest to, że rząd opuścił stolicę państwa z obawy przed oblężeniem Paryża przez armie niemieckie. Podobno przednie straże generał-pułkownika Klucka docierają już do pierwszych fortów paryskich.

Wojna przybiera dla Francji dotąd niepomyślny obrót. Według oświadczeń generał-kwatermistrza von Steina, coprawda w Alzacji Górnej francuskie oddziały walczą jeszcze z oddziałami niemieckimi, lecz cóż to znaczy wobec faktu, że wojska niemieckie staną niebawem przed Paryżem, że wyparły francuskie armie poza granice Lotaryngii, że opanowały Belgię itd.

Mimo woli przypominają się wypadki roku 1870, bo i wtedy rząd francuski po ogłoszeniu republiki opuścił Paryż. Gambetta, Thiers i inni działali również z poza Paryża, z Bordeaux i innych miejsc.

Wyjazd Izwolskiego. Rosyjski ambasador Izwolskij nie wyjechał wraz z rządem do Bordeaux, lecz udał się na stały pobyt do jednego z państw neutralnych. Fakt ten, nie wiadomo czym spowodowany, daje pismom sposobność do drwin i przypisywania mu strachu, spowodowanym następstwami wojny, której był tak gorącym zwolennikiem.

Rząd francuski – odbył pierwsze posiedzenie w ratuszu miasta Bordeaux dnia 4 września pod przewodnictwem prezydenta Francji Poincare′go. Minister wojny zdawał sprawę z położenia.

Bourdeaux

Prawdopodobna siedziba rządu francuskiego po opuszczeniu Paryża we wrześniu 1914 roku i osiedleniu się w mieście Boudeaux. Stan z 5 września 2013. Autor Patrick Despoix - Praca własna. Domena publiczna.

Hiszpańska gazeta „Corriere de Lazares” donosi, że: Francuzi nie będą się bronili w Paryżu, lecz opuszczą tę fortecę, tak, jak opuścili fortecę Lille na żądanie ludności. Brak im może wojska, a zaufania do siły fortów nie mają. Podobno pomiędzy Dijon i Nevers mają zamiar bronić kraju przed zalewem wojsk niemieckich.

Nowy układ angielsko-francusko-rosyjski. Londyn, 6 września. (WBT – nieurzędowe). Angielski minister spraw zagranicznych oraz ambasadorowie Francji i Rosji podpisali dziś przed południem oświadczenie następującej treści: Podpisani, prawnie upoważnieni przez swoje rządy, składają następujące oświadczenie: Rządy Wielkiej Brytanii, Francji i Rosji zobowiązują się wzajemnie nie zawierać pojedyńczo pokoju w czasie obecnej wojny. Wymienione trzy rządy postanowiły, o ile chodzić będzie o zawarcie pokoju, iż żadne ze sprzymierzonych mocarstw nie może ustanowić warunków pokoju bez poprzedniego porozumienia się ze swoimi sprzymierzeńcami.

Angielski krążownik zatonał. Rotterdam, 7 września. (WBT – nieurzędowe). „Rotterd. Courant” donosi z Termeuzen: Angielski krążownik „Pathfinder” wpadł na Tyne pod Newcastl na minę podwodną i zatonął. 4 osoby zginęły od wybuchu, 13 zostało rannych, a 241 zaginęło.

Z pola walki. Wiedeń, 7 września. Urzędowo donoszą: Rosjanie ostrzeliwali w szerokim okręgu okopy wzniesione dookoła Lwowa. Nasze wojska już odeszły, aby ochronić otwarte miasto przed ostrzeliwaniem, również operacyjne względy przemawiały za tym, aby pozostawić nieprzyjacielowi Lwów bez walki. Bombardowanie zwracało się przeciw bezbronnym pozycjom. Armia Dankla znajduje się znowu w gwałtownej walce. Przed resztą linii bojowej po trudnych walkach, od ubiegłego tygodnia panuje względny spokój.

Generał-major Höffer, w zastępstwie szefa sztabu generalnego.

Operacje na morzu. Berlin, 7 września. (WBT). Jak donosi „Berl. Tagebl.”, podaje „Gazetta del Popolo” następujące wiadomości: Krążąca po Atlantyku flota otrzymała telegram iskrowy, że pewien holenderski parowiec wiezie 400 rezerwistów austriackich i niemieckich z Nowego Jorku. Krążownikowi francuskiemu „Savoie” powiodło się statek holenderski dopędzić na morzu i przymusić go do zmiany kursu tj. skierować go do portu Briest, gdzie chwilowo znajduje się już 650 Niemców i Austriaków jako jeńców. Inny krążownik francuski „Friant” ujął na Atlantyku holenderski parowiec „Fortuna”, wiozący kawę i srebro i zawrócił ten statek również do Briestu.

Woźniki w Lublinieckim. Przejście granicy do Polski było tu dosyć swobodne w ostatnich tygodniach, ale w ostatnich dniach zostało zakazane. Mogą przez granicę przechodzić tylko te osoby, które posiadają poświadczenie od landrata albo od władzy wojskowej.

Z pola walki w Serbii. Wiedeń, 8 września. (WBT) Z kwatery prasy wojennej donoszą urzędowo: Naczelna komenda armii wydala 7 b. m-ca następujący rozkaz dzienny: Z przyjemnością donoszę, iż prawie 4000 chłopa wojsk serbskich zabranych zostało do niewoli, gdy próbowali na wschód od Mitrowicy wpaść do naszego kraju. Przy tej sposobności zdobyły nasze dzielne wojska sporo materiału wojennego. Powyższa wiadomość ma być natychmiast ogłoszoną ogólnie.

Arcyksiążę Fryderyk, generał piechoty.

Generał francuski zdrajcą? (wtb.) Gazety holenderskie otrzymały od władz belgijskich wiadomość, iż francuski generał Persin zastrzelony został przez własnych żołnierzy z powodu rzekomej zdrady. Generał ten trzy dni za późno przybył pod Namur z posiłkami i w ten sposób umożliwił Niemcom zdobycie tej twierdzy.

Wtorek 8. września. Dzisiaj, na wtorek, zwołał Ojciec św. pierwszy konsystorz.

Anglicy zajęli wyspę Samoa. Berlin, 8 września (WBT) Wedle nadeszłych obecnie pewnych wieści zajęli Anglicy 29 sierpnia wyspę Samoa bez walki. (Samoa, czyli Żeglarskie wyspy, należące do Niemiec, położone są w środku Oceanu Spokojnego). Niemiecki gubernator wyspy Samoa został przez Anglików uprowadzony na wyspę Fidzi.

Anglia żąda od państw neutralnych; Holandii, Danii, Szwecji i Norwegii, aby zaprzestały wywozu żywności do Niemiec. Państwa te na to się nie zgodziły.

Śląska landwera na polu walki. Wrocław, 8 września. Tutejsza naczelna komenda korpusu w zastępstwie donosi:

Nasza Śląska landwera wzięła wczoraj po zwycięskiej bitwie 17 oficerów i 1000 chłopa z gwardii rosyjskiej i trzeciego kaukazkiego korpusu do niewoli.

Wymarsz pierwszych legionistów polskich na pole walki. Wiedeń, 8 września. (WBT) Przy licznym udziale dostojników odbyło się wczoraj wsród patriotycznych objawów publiczności pożegnanie i odjazd pierwszej kompanii polskich legionistów do Krakowa. Marszałek komitetu polskego i członek izby panów Zagórski wygłosił przemowę, którą zakończył trzykrotnym okrzykiem na cześć cesarza. Do cesarza wysłano telegram z wyrażeniem hołdu. Następnie defilowali legioniści przed gmachem ministerstwa wojny. Na dworcu pożegnał ich wiceprezydent Czerwonego Krzyża baron Beck, który oświadczył, iż bój podjęty przez monarchię i jej sprzymierzeńca, toczy się za świętą sprawę. Odjazd nastąpił przy odśpiewaniu hymnu cesarskiego i pieśni narodowych.

legionisci

Wiedeń 4 września 1914 r. ,pożegnanie i odjazd pierwszej kompanii polskich legionistów do Krakowa. Foto sporządzono na Placu Wiedeński.

Z Watykanu. Rzym, 8 września. (WBT). Podczas przyjęcia korpusu dyplomatycznego w Watykanie, wręczył niemiecki przedstawiciel dyplomacji przy Watykanie, Mühlberg nowo wybranemu zwierzchnikowi Kościoła rzymsko-katolickiego życzenia cesarza Wilhelma i rządu niemieckiego. Papież podziękował w ciepłych słowach.

Wspaniałomyślność Ojca św. Ojciec św. zamianował kuzyna zmarłego swego poprzednika, proboszcza Jana Babtistę Parolina, kanonikiem bazyliki św. Piotra w Rzymie li tylko w tym celu, aby mógł zamieszkać razem z siostrami zmarłego Papieża, którym trudno było opuścić Rzym i oddalić się od trumny swego ukochanego brata. Nadto nakazał Ojciec św. tym siostrom staruszkom wypłacać po 1000 lirów miesięcznie, zamiast 150, jak im ich brat Pius X wyznaczył.

Orędzie papieskie Benedykta XV. , wydane do wszystkich katolików świata, brzmi, jak następuje: „Bezpośrednio po wyniesieniu naszym na tron Piotrowy, mimo, że w całej pełni świadomi jesteśmy, że nie dorośliśmy do tak wysokiego urzędu, poddaliśmy się tajnym wyrokom Opatrzności, która naszą znikomą osobę do tak wielkiej godności wyniosła. Jeżeli zaś, mimo, że bez własnych zasług, z całą odwagą i pełni ufności rządy arcykapłaństwa ujęliśmy, stało się to z powodu, iż ufając w dobroć Bożą nie wątpimy, iż Ten, który na Nas złożył ogromny ciężar tego urzędu, udzieli nam swej siły, a w danym czasie i pomocy.

Gdy rzucamy okiem z tej wysokości strażnicy apostolskiego urzędu na trzodę Pana, napełnia nas nieopisana groza i gorycz wielka wobec tej straszliwej wojny, niszczącej wielką część Europy mieczem i ogniem, a zaczerwieniającą się krwią chrześcijańską. Dobry Pasterz Jezus Chrystus nałożył przecież na Nas obowiązek otaczać głęboką ojcowską miłością wszystkie jagnięta i owce. Ponieważ idąc za przykładem Pana, gotowi być musimy i jesteśmy położyć życie Nasze za zbawienie, nie poniechać niczego, co leży w Naszej mocy, aby przyspieszyć koniec nieszczęściu.

Tymczasem nie możemy pominąć, zanim się zwrócimy wedle zwyczaju rzymskich Papieży na początku Naszego Pontyfikatu do wszystkich Arcypasterzy, przypomnienia ostatnich słów Naszego świętego niezapomnianej pamięci poprzednika Piusa X., którymi natchnęła Go na krótko przed śmiercią Apostolska piecza i miłość do rodzaju ludzkiego.

Wznosząc sami oczy i ręce ku niebu, nie poprzestaniemy błagać Najwyższego, prosimy, zaklinamy i upominamy najgoręcej, tak samo, jak to czynili Nasi Poprzednicy, wszystkich synów Kościoła, a przede wszystkim sługi Pana, aby nieustannie, badź to w modłach, badź to w publicznych nabożeństwach błagali Boga, by pamiętny na swe miłosierdzie, chłosty, którą w gniewie Swym sprawiedliwie karze ludy za grzechy ich, poniechać raczył.

Oby Przenajświętsza Panna a Matka Boża zechciała prośby nasze poprzeć, Ta, której Narodzenie dzisiaj święcimy, a utrapionemu rodzajowi ludzkiemu, abyś jak jutrzenka pokoju, zesłać raczyła pokój, w którym odwieczny Ojciec wszystko chciał pogodzić.

Dalej prosimy i zaklinamy z całej duszy tych, którzy losami narodów kierują, aby dla dobra rodzaju ludzkiego rozterki zakończyć chcieli, pomnąc, że zbyt wiele już żałoby i nędzy, by je jeszcze pomnażać, że dosyć już ruin, dosyć krwi ludzkiej się wylało.

Oby jak najprędzej dali folgę uczuciom pokoju i ręce sobie podali. Zbiorą wtedy dla siebie i ludów swoich bogaty plon nagrody Bożej, zaskarbią sobie wielkie zasługi około cywilizacji, a Nam wyrządzą przysługę najmilszą i najpożądańszą, aby na początku Naszego Apostolskiego urzędowania przez tak wielkie zawikłania mu nie zagrażały.

Benedykt XV.

Rzym, 8 września 1914.

Groźby rosyjskie. Gazety włoskie podają straszną wiadomość, zaczerpniętą z rosyjskiego biura telegraficznego. Otóż Rosja dowiedziawszy się, że w szeregach austriackich walczą Polacy w osobnych legionach, zapowiedziała, że bez żadnego pardonu bądzie uczestnik „Sokoła” bądź legionista polski rozstrzelany jako zwykły bandyta. Wobec Polaków walczących w legionach nie uznaje Rosja absolutnie żadnych praw, któreby miały ją spowodować do traktowania legionistów na równi z żołnierzem austriackim, wziętym do niewoli.

Rosja grozi straszną zemstą, i zapewne, wobec opuszczenia Lwowa przez wojska austriackie rozpocznie tam swoje akty zemsty.

Wobec powyższej groźby miał oświadczyć jeden z komendantów armii austriackiej, iż za każdego rozstrzelanego legionistę polskiego każe powiesić 10 jeńców rosyjskich.

Wielka bitwa pod Paryżem. (WBT) Wedle wiadomości „Berl. Tagebl.” Z Rotterdamu toczy się obecnie ogólna bitwa pod Paryżem, w której także angielskie wojska biorą udział.

(WBT). Wedle „Messaggero” bitwa, o której donosi rząd francuski, toczy się na południe-wschód od Paryża. Z tej strony słychać ogień armatni w stolicy. Z innej strony donoszą, iż bitwę prowadzi się na linii Autenuil-Meaux-Sezanne-Vitry.

Z pola walk. Wiedeń, 10 września. (WBT). Pod Lwowem rozpoczęła się nowa bitwa.

Berlin, 10 września. (WBT) Główna kwatera. Na wschód od Paryża ścigające poza Marnę wojska nasze zostały z Paryża pomiędzy Meaux a Montmirail przez przeważające siły zaczepione. Jednak w dwudniowej ciężkiej bitwie powstrzymały one z powodzeniem nieprzyjaciela. Gdy się dowiedziały o zbliżaniu się nowych i silnych kolon nieprzyjacielskich, cofnęły się. Nieprzyjaciel ich nie ścigał. Jako owoc tego zwycięstwa wiadomym jest na razie: zdobycie 50 armat i wzięcie do niewoli kilku tysięcy żołnierzy nieprzyjaciela.

Wojska postępujące na zachód od Verdun walczą dalej. W Lotaryngii i Wogezach położenie jest bez zmiay. Na wschodnim polu wojny w (w Galicji) walki rozpoczęły się na nowo.

Syn cesarza raniony. Berlin, 10 września. (WBT) Książę Joachim pruski (syn cesarza) został wczoraj przez pocisk armatni zraniony. Książę był czynny na polu bitwy jako oficer ordynansowy. Odstawiono go do najbliższego lazaretu.

Berlin, 10 września. (WBT). Główna kwatera. Niemiecki następca tronu zajął dziś ze swoją armią obwarowane stanowisko nieprzyjacielskie na południe –wschód od Verdun. Część armii zaatakowała forty obwarowane na południe od Verdun; od wczoraj ostrzeliwa je ciężka artyleria.

Generał v. Hindenburg pobił ze swoją armią lewe skrzydło armii rosyjskiej, przebywające jeszcze w Prusach Wschodnich i otworzył sobie w ten sposób dostęp na tyły nieprzyjaciela, który zaniechał walki i cofa się. Armia wschodnia ściga go w kierunku północno-wschodnim ku rzece Niemen.

Jenerał-kwatermistrz von Stein.

Cesarz Franciszek Józef do polskich legionów. Wiedeń, 10 września. (WBT). Z głównej kwatery donoszą urzędowo: Na telegram z wyrazami hołdu, wysłany przez komendanta polskich legionów, generała-majora Rajmunda Baczyńskiego z okazji zaprzysiężenia pierwszych legionistów do cesarza Franciszka Józefa, nadeszła od generała-adjutanta hr. Paar′a następująca odpowiedź: Jego Cesarska Mość dziękuje serdecznie Panu i pierwszym legionistom za okazane Mu z okazji wczorajszego zaprzysiężenia objawy przywiązania i życzy pełnego chwały powodzenia.

 Sobota, 12 wrzesień 1914/ 108. Zaprzysiężenie legionów polskich. W ubiegłą sobotę, 8 września, odbyła się w Krakowie wielka uroczystość zaprzysiężenia nowo utworzonego legionu polskiego. Wodzem naczelnym mianowany został przez Komitet Narodowy gen. Baczyński. W czasie składania przysięgi, odczytano następującą odezwę, wydaną dla legionistów przez Naczelny Komitet Narodowy.:

przysięga

Legioniści ! Przysięga na wierność sztandarowi ma związać was nierozerwalnie z wielkimi wypadkami, jakie przetaczają się przez nasze ziemie. Spada na Was najwyższy zaszczyt, stać się współtwórcą przyszłych losów narodu. Spada na Was obowiązek twardy, lecz święty; trwać pod sztandarem tym z niezłomną siłą do ostatniego tchu i krwią okupić zwycięstwo !

Żołnierze ! W polskim Legionie, pod polską komendą, idziecie kruszyć kajdany niewoli. Idziecie szlakiem tych, wśród których po raz pierwszy podniósł się okrzyk „Jeszcze Polska nie zginęła”. Patrzą na Was rycerze z roku 1831 i bojownicy z roku 1863. Bądźcie ich bohaterskiej krwi spadkobiercami. Patrzą na Was pokolenia sybiraków wygnańców. Bądźcie ich poświęceń i cierpień mścicielami.

Niespełnione dzieło dziadów i ojców ma przez Was być dokonane. Nieskalaną chorągiew walczącej Polski macie uwieńczyć nie tylko wawrzynem sławy, który był zawsze udziałem polskiego żołnierza, lecz i tryumfem, na który pokolenia całe napróżno dotąd czekały !

Przysięga jaką złożycie na wierność sztandarowi wojskowemu, to ślubowanie, że w sercu każdego z Was uczyniono wybór: śmierci lub zwycięstwa.

Legioniści ! z Wami honor, z Wami Przyszłość narodu, z Wami wolna Polska !

Przysięgnijcie, walczcie i zwyciężajcie !

Rozkaz dzienny do armii francuskiej. Paryż, 10 września. (WBT – komunikat nieurzędowy). Głównodowodzący armią francuską wydał do wojsk rozkaz dzienny następujący: Obecnie nie należy patrzeć wstecz, lecz bić nieprzyjaciela, odeprzeć go i terenu zdobytego bronić bez względu na ofiary.

Napady franktirerów (partyzantów). Londyn, 10 września. (WTB). Korespondent „Daily News” w Bordeaux potwierdza wiadomość o napadach, podjętych przez franktirerów. Pewien człowiek, który zbiegł ze wsi, położonej w Ardenach, opowiadał mu, iż uzbrojono młodzież i kobiety. Uzbrojeni napadli patrol ułański i żołnierzy z zasadzki wystrzelali. Za to Niemcy wieś spalili.

Nowa bitwa pod Lwowem. Wiedeń, 10 września. (WBT) Około Lwowa rozpoczęły się ponownie zmagania bitewne.

Główna kwatera austriacka oświadczyła, iż szczegóły tej bitwy ogłoszone zostaną dopiero po jej zakończeniu.

Znad granicy rosyjskiej. Berlin, 11 września. (WBT). 22. Rosyjski korpus armii (Finlandia) próbował przez Ełk wtargnąć do Prus Wschodnich i brać udział w walce, lecz został pod Ełkiem pobity.

Dotychczasowa liczba jeńców w Niemczech. Berlin, 12 września. (WBT) (Urzędowe). Do 11 września umieszczono w Niemczech okrągło 220.000 jeńców wojennych. W tym jest Francuzów 1618 oficerów, 86.700 szeregowców, Rosjan 1830 oficerów i 91.400 szeregowców, Belgijczyków 440 oficerów i 30.200 szeregowców, Anglików 160 oficerów, 7350 szeregowców. Pomiędzy oficerami: 2 francuzkich generałów, pomiędzy Rosjanami 2 komenderujących i 13 innych generałów, pomiędzy Belgijczykami komendant Lütticha. Wielka ilość dalszych jeńców wojennych znajduje się w transporcie do obozów jenieckich.

Jak Biuro Wolffa następnie donosi, do powyższej liczby nie wliczono 40.000 Francuzów wziętych do niewoli pod Maubeuge i wielką część zabranych Rosjan po bitwie pod Tannenbergiem. Podana więc powyżej ogólna liczba liczba jeńców 200.000 (do 11 września) znacznie jest większą.

Berlin, 13 września. (WBT). Główna kwatera, 12 września. Armia generał-pułkownika v. Hindenburga pobiła po kilkudniowej bitwie na głowę armię rosyjską w Prusach Wschodnich. Rosjanie cofają się w popłochu. Generał-pułkownik v. Hindenburg będąc w pościgu za nieprzyjacielem, przekroczył już ganicę i doniósł dotychczas o wzięciu do niewoli ponad 10.000 nierannych jeńców, około 80 armat, a oprócz tego karabiny maszynowe, maszyny do latania (balony) i wozy rozmaitego rodzaju zostały także zdobyte. Łup wojenny wciąż wzrasta.

Jenerał-kwatermistrz von Stein.

Wiedeń, 13 września. (WBT). Urzędowo donoszą: W bitwie pod Lwowem udało się naszym siłom, stojącym nad szosa Grodzką i na południe od niej, po pięciodniowej zaciętej walce nieprzyjaciela wyprzeć z jego stanowisk. Przyczym 10.000 jeńców wzięto do niewoli i zdobyto liczne armaty. Zwycięstwo to nie dało się atoli całkowicie wyzyskać, ponieważ nasze północne skrzydło pod Rawą ruską zagrożone było przez przeważające siły wroga, nadto świeże rosyjskie wojska ukazują się tak przed armia Dankla, jak i na obszarze pomiędzy tą armią a polem bitwy pod Lwowem.

Wobec wielkiej przewagi nieprzyjaciela zalecono, aby nasze już od 3 tygodni bez przerwy bohatersko walczące armie, zebrać w dobrym położeniu i trzymać je w pogotowiu do dalszych operacji.

General-major Höfer w zastępstwie szefa sztabu generalnego.

Papież pośrednikiem pokoju. Gazety mediolańskie donoszą z Rzymu, iż Papież gotów jest pośredniczyć w układach pokojowych pomiędzy wojującymi i w najbliższym czasie przez swego sekretarza stanu zawezwie mocarstwa do rozpoczęcia rokowań pokojowych.

Arcybiskup hr. Szeptycki aresztowany przez Rosjan. „Berl. Tagebl.” Donosi, iż arcybiskup grecko-katolicki hr. Szeptycki we Lwowie, który przy zbliżaniu się Rosjan nie chciał opuścić miasta, został przez rosyjskie władze wojskowe aresztowany.

Niemiecka pożyczka wojenna. Berlin. Niemiecki Bank Rzeszy wzywa w gazetach ludność i kapitalistów, w ogóle ludzi posiadających pieniądze, do składania deklaracji na pożyczkę. Pożyczka, którą rząd chce zaciągnąć, wynosić ma okrągły miliard marek. Pożyczki nie można wypowiadać do 1 października 1924 roku. Kurs wynosić ma 97%.

Dalsze zbrojenia Francji. Bordeaux, 11 września. (WTB). Wczoraj przed południem odbyło się posiedzenie rady ministerialnej, na której prezydentowi Poincaremu przedłożono do podpisu rozporządzenie, wzywające do zgłoszenia się tych osób, które przedtem uznano za niezdolne do do służby lub je cofnięto, aby poddały się ponownym badaniom lekarskim. Tych, których uzna się za zdolnych do noszenia broni, ma powołać się pod broń natychmiast; ci którzy nie stawią się, uznani zostaną za zdolnych do służby.

Z pola walki. Berlin 16, września. (WTB). Główna kwatera, 15, wieczorem. Bitwa tocząca się od dwóch dni na prawym skrzydle armii zachodniej rozszerzyła się dziś na armie od strony wschodniej, aż pod Verdun.

W kilku miejscach rozległego pola walki miały wojska niemieckie częściowe powodzenie, zresztą bitwa toczy się dalej. Na Wschodnim polu walki zbiera się armia Hindenburga po ukończonym pościgu nieprzyjaciela.

Walki austriacko-serbskie. Wiedeń, 16 września. (WTB). Wojska serbskie, które przeszły przez rzekę Savę, zostały wszędzie odparte. Syrma i Banat są dlatego całkowicie wolne od nieprzyjaciela.

Generał-major Höffer - w zastępstwie szefa sztabu generalnego.

Na Zachodnim polu wojny. Berlin, 17 . września. (WBT). Wielka kwatera, 16 września wieczorem. Położenie na zachodnim polu wojny jest od wczoraj bez zmiany. W kilku miejscach linii bojowej odparto w nocy z 15. na 16. ataki wojsk francuskich, kilka ataków niemieckich było skutecznych.

Odezwa niemiecka do Polaków. Berlin, 16 września. „Kreuz-Ztg.” Otrzymała list, z którego wynika, ze jenerał-lejtnant v. Morgan wydał następującą proklamację do Polaków w Królestwie Polskim: Mieszkańcy guberni łomżyńskiej i warszawskiej! Rosyjska armia narewska została rozbita. Ponad 100.000 żołnierzy z komenderującymi jenerałami 13-go i 15-tego korpusu wzięto do niewoli, zabrano 300 armat. Rosyjska armia wileńska pod jenerałem Rennenkampfem cofa się w kierunku na wschód.

Armie austriackie zwycięsko postępują od strony Galicji. Francuzi i Anglicy we Francji zostali pobici zupełnie (vernichtend) .Belgia jest pod administracją niemiecką. Przybywam z korpusem moim jako straż przednia dalszych armii niemieckich, jako przyjaciel do Was. Podnieście się i wypędźcie razem ze mną rosyjskich barbarzyńców, którzy Was uciskają, wypędźcie ich z Waszego kraju, który ma otrzymać z powrotem swoją polityczną i religijną wolność. To jest wola mojego potężnego i miłościwego cesarza. Wojska moje otrzymały nakaz postępowania z Wami po przyjacielsku. Zapłacimy za wszystko, czego nam dostarczycie. Po Was i waszym znanym rycerskim usposobieniu spodziewamy się, że jako sprzymierzeńców przyjmniecie nas gościnnie.

Dan w Królestwie Polskim we wrześniu 1914 roku.

Jenerał-lejtnant v. Morgan.

Z pola walki. Berlin, 18 września. (WTB). Główna kwatera, 17 września wieczorem. W bitwie pomiędzy Ose a Maas rozstrzygnięcie jeszcze nie nastąpiło. Niektóre objawy wskazują na to, iż odpór nieprzyjaciela poczyna słabnąć. Z wielką walecznością podjęła próbę armia francuska na prawe skrzydło niemieckie, która jednak nie powiodła się. Środek niemieckiej armii zwolna wygrywa, i postępuje naprzód. Na prawym brzegu rzeki Maas podjęte wycieczki z Verdun zostały z łatwością odparte.

Berlin, 18 września. (WTB). Główna kwatera. Francuski 13 i 4 korpus oraz części dalszej dywizji zostały wczoraj pod Noyox (nad rzeką Oise) na głowę pobite i straciły większą liczbę baterii. Nieprzyjacielskie ataki przeciw rozmaitym pozycjom linii bojowej zakończyły się krwawo bezskutecznie. Również atak francuskich strzelców alpejskich w Wogezach w dolinie Breuch został odparty.

Przy szturmie Chateau Brimont pod Reims wzięto 2500 żołnierzy do niewoli. Tak samo wzięto w walce wielu jeńców i zdobyto wiele armat, liczby nie można jeszcze dokładnie podać.

Armia wschodnia postępuje dalej w guberni Suwałki. W części idą przeciwko fortecy Osnówce.

Zakup złota przez Bank Rzeszy bądź w jego imieniu. Celem wzmocnienia zapasów złota w Banku Rzeszy koniecznym jest, aby wszystko złoto, znajdujące się w obiegu powróciło do kasy państwowej. Wszystkie urzędy pocztowe przyjmują złoto, a w zamian wydają pieniądze papierowe.

Berlin, 20 września. (WTB). Główna kwatera, 19 września wieczorem. Położenie na zachodzie jest w ogolności niezmienne. Na całej linii bojowej zmuszono angielsko-francuskie wojska do obrony. Atak na silne, częściowo w kilku liniach za sobą obwarowane pozycje może być tylko powoli wykonany. Atak przeciwko fortom obwarowanym na południe od Verdun jest w przygotowaniu. W Alzacji stoją nasze wojska wzdłuż granicy naprzeciw francuskim siłom.

Na Wschodzie pobita została 17. września, 4 finlandzka brygada strzelców pod Augustowem. W pochodzie na Osowiec wzięto po krótkiej walce Grojewo i Szczuczyp.

Fałszywe wiadomosci. Wiedeń. (WTB). Biuro korespondencyjne donosi: Dzienniki zagraniczne twierdzą na podstawie informacji ze źródel rosyjskich, że armia austro-węgierska, która pokonała kilkakrotnie armię rosyjską i bezustannie ją osłabiała, jest dziś tak samo jak i przedtem gotowa do boju i znajduje się na silnych pozycjach w Galicji.

Rolnicy i pospolite ruszenie w Niemczech. Berlin, 19 września. (WTB). „Nordd. Allg. Ztg.“ Pisze pod nagłówkiem „Cofnięcie rolników należących do pospolitego ruszenia“: Według rozporządzenia ministra wojny z dnia 15 b. m-ca 1914 roku można uwolnić od służby te osoby należące do pospolitego ruszenia, które są kierującymi urzędnikami gospodarczymi, dalej młynarzy, kierowników pługów motorowych i maszyn rolniczych, oraz maszyn central elektrycznych, kierujących urzędników pobocznych zajęć gospodarskich (przy suszarni ziemniaków i cukrowni), dalej przodowników przy robotach rolnych.Wnioski odpowiednie należy przedłożyć zastępstwu komendy generalnej.

Z pola walki. Berlin, 21 września. (WBT). Główna kwatera, 20 września wieczorem. Atak przeciwko armii francusko-angielskiej był w kilku miejscach skuteczny. Reims znajduje się w linii bojowej Francuzów. Zmuszeni odpowiadać na ogień, ubolewamy, iż z tego powodu miasto ponosi szkody. Wydano rozporządzenie, aby, ile możności, oszczędzano katedrę. W środkowych Wogezach odparto ataki wojsk francuskich przy Donon do Senones i pod Saales. Na zachodnim polu walki nie zaszły dziś ważniejsze wypadki.

Berlin, 22 września. (WTB). Główna kwatera, 21 września wieczorem. Podczas walk naokoło Reims zdobyto wzgórza w rodzaju twierdz Craonelle, a w pochodzie na palące się Reims wzięto miejscowość Betheny. Podczas ataku na linię fortów obwarowanych na południe od Verdun przekroczyła zwycięska armia wschodni brzeg w przodzie położonego, przez francuski 8. Armikuł bronionego Cote Lorraine.Wycieczka z frontu północno-wschodniego od Verdun została odparta. – Na północ od Toul zaskoczone zostały wojska francuskie w biwaku przez ogień artylerii. Zresztą nie było dziś większych walk na francuzkim polu wojny. W Belgii i na Wschodzie położenie jest niezmienne.

Pożyczka wojenna w Niemczech. Berlin, 20 września. (WBT). Urzędowo. O znakomitym wyniku pożyczki wojennej donoszą: Wynik zgłoszeń na pożyczkę wojenną w tej chwili jeszcze nie został zupełnie i dokładnie stwierdzony; jednakowóż dotąd już zgłoszono 2 i ½ miliarda pożyczki Rzeszy, a miliard pożyczki na przekazy skarbowe, to jest razem 3 i ½ miliarda marek. Cyfry te podwyższą się jeszcze znacznie. Wynik przekracza wszelkie oczekiwania i jest potężnym dowodem siły kapitalistycznej, ale i patriotycznego zapału narodu niemieckiego.

Wojna aż do ostatka. Berlin 20. września. (TBW). Urzędowe. „Norddeutsche Allg. Ztg. „ pisze w poniedziałkowym numerze: „Wedle wiadomości rozszerzanej przez biuro Reutera z Waszyngtonu miał tamtejszy ambasador niemiecki oświadczyć, iż Niemcy gotowe są zawrzeć pokój, jeżeli niemieckie terytorium w Europie nie zostanie zmniejszone. Takie wiadomości obliczone są na wzbudzenie wrażenia jakoby Niemcy, mimo zwycięskiego pochodu swych sił na Zachodzie i Wschodzie, były już wojną znużone.

Niemcy w obecnej chwili ani myślą o jakichkolwiek układach pokojowych. Powtarzamy: Niemcy dążą jedynie do tego celu, aby wojnę nikczemnie nam narzuconą z honorem doprowadzić aż do końca.

Poznań. Nowo mianowany arcypasterz ks. arcyb. dr Likowski, wydał następujące orędzie do swych diecezjan.

Kochani Diecezjanie !

Po prawie ośmioletniej administracji Archidiecezją podczas jej osierocenia, a wyniesiony z łaski ś.p. Ojca św. Piusa X. i obecnie nam panującego Papieża Benedykta XV., i za zgodą Jego Cesarskiej i królewskiej Mości Najjaśniejszego cesarza i króla Wilhelma II do godności Arcypasterza Waszego, mam sobie za obowiązek, donosząc Wam o tym niniejszym, podziękować Wam za zaufanie, jakie mi przez ten cały, długi przeciąg czasu administracji mojej okazywaliście i mam nadzieję, że i nadal już na nowym, a tak trudnym stanowisku Moim również otaczać mnie będziecie zaufaniem.

Jeżeli dotąd byłem zawsze na usługi Wasze, tym więcej będzie to obowiązkiem moim jako pasterza Waszego z woli Bożej nad Wami ustanowionego.

Wspierajcie mnie modlitwami Waszymi, abym w spełnianiu trudnych obowiązków moich nie ustawał i przeciwnościami się nie zniechęcał, ale przeciwnie z przeciwności brał pobudkę do tym wiekszej gorliwości.

Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa niech będzie z Wami.

Dan w Poznaniu dnia 15. września 1914. Ks. Edward,

Arcybiskup Gnieźnieński i Poznański

Tania podróż do chorych żołnierzy. Najbliźsi krewni żołnierza rannego lub chorego mogą udać się do niego, aby go odwiedzić. W tym celu obniżono o połowę cenę jazdy koleją w obrębie Rzeszy niemieckiej, o ile podróż odbywa się dalej niz 50 kilometrów (dalej niż 7 mil) i o ile odbywa się ją klasą II lub III albo IV.

Do najbliższych krewnych, podróżujących pociągiemm, aby odwiedzić rannego bądź chorego, zalicza się: rodziców żołnierza, jego dzieci, żonę lub narzeczoną oraz braci i siostry.. Kto z takich krewnych chce odwiedzić chorego żołnierza a chce korzystać z tańszej jazdy koleją, powinien postarać się u policji swego okręgu o dokument, który trzeba przedłożyć w kasie dworca kolejowego przy zakupie biletu.

Ku uwadze opuszczających miejsce zamieszkania. Pośród tych, którzy z powodu rozruchów wojennych opuścili miejsce zamieszkania, znajduje się wielu, którzy z kas państwowych i innych publicznych kas związkowych pobierają pensję, rentę itp., a którym związek z tymi kasami został odcięty, jak np. w Prusach Wschodnich.

Minister finansów rozporządził przeto, aby do wypłat pieniędzy takim osobom była upoważniona każda kasa państwowa bez względu na przynależność miejscową. Koniecznym jest tylko, aby tacy interesańci mogli sie należycie wylegitymować.

Zdarzyć się jednak może, że jeden bądź drugi nie będzie miał wystarczających dokumentów legitymacyjnych (tożsamościowych). Takie osoby powinne zwrócić się do policji, gdzie udzielono im będzie pomoc.

Co do wypłaty rent inwalidzkich i rent od nieszczęśliwych wypadków, to należy się postarać o przekazanie wypłaty urzędowi pocztowemu nowego miejsca zamieszkania. Wniosek o przekaznie renty złożyć należy do urzędu pocztowego, który rentę dotąd wypłacał albo wprost do ubezpieczalni krajowej (Landesversicherungsanstalt) lub do właściwej spółki zawodowej (Berufsgenossenschaft) itp.

Podrabianie pieniędzy papierowych. Zaledwie pojawiły się nowe papierowe pieniądze (Darlehnskassenscheine), już zaczęto je podrabiać. Przytrzymano już w niektórych okolicach falszywe pięciomarkowki papierowe. Falszerze są widocznie zdania, że zanim ludność obznajomii się dokładniej z nowymi banknotami, można jej będzie łatwo podsunąć falszywe. Trzeba być przeto bardzo ostrożnym przy odbiorze pieniędzy.

Wybiórcze wysiedlanie w Krakowie. Komenda twierdzy w Krakowie wydała następujące zarządzenia: Twierdza Kraków znajduje się w takim stanie wojennym, iż jest wskazanem, aby część ludności cywilnej opuściła okręg forteczny. Z wojskowych względów zakazanym jest pobyt w obrębie twierdzy – z zagrożeniem wydalenua- następującym osobom: przynależnych do państw: rosyjskiego, serbskiego, czarnogórskiego, angielskiego, francuskiego i belgijskiego, dalej wszystkim innym obcokrajowcom, którzy z jakichkolwiek powodów są podejrzani.

Wyjatek stanowią ci rosyjscy poddani polskiej narodowości, którzy przynajmniej od roku w krakowskim rejonie policyjnym stale mieszkają, albo w razie krótszego pobytu stałego, uzyskają od tutejszej c. k. Dyrekcji policji odwołalnego pozwolenia na pobyt.

Wielu mieszkańców Krakowa powinno opuścić miasto dobrowolnie. Wszyscy mieszkańcy, którzy zamierzają tu pozostać, powinni natychmiast postarać się o zaopatrzenie w żywność na 3 miesiące. Ci, co nie mogą lub nie chcą tego uczynić, muszą jak najrychlej stąd wyjechać. W razie niebezpieczeństwa, iż twierdza otoczona zostanie, będą wszyscy niedostatecznie zaopatrzeni w żywność w interesie obrony twierdzy bezwzględnie wydaleni.

Transporty osób, opuszczających miasto, zorganizują na podstawie rozporzadzenia władze miejscowe w porozumieniu z tutejszym zarządem kolejowym.

Skoro komenda twierdzy uzna to za konieczne, to odbędzie się w całym okręgu komisyjna wizytacja kontrolna, celem zbadania, jakie mieszkańcy posiadają zapasy żywności; ta część ludności, która nie będzie odpowiednio zaprowiantowana, zostanie wrazie grożącego otoczenia twierdzy przymusowo wydalona.

Cesarska i królewska Komenda twierdzy.

Do odezwy tej dołącza prezydent miasta Krakowa przepisy szczegółowe.

Żródła: Wypiski prasowe z lokalnej prasy czasu WW. Ścieszka dostępu ŚBC.

https://pl.wikipedia.org/wiki/Rajmund_Baczy%C5%84ski

https://pl.wikipedia.org/wiki/Moritz_Auffenberg

https://pl.wikipedia.org/wiki/Victor_Dankl

https://pl.wikipedia.org/wiki/Benedykt_XV



Autor artykułu : Wybrał i zestawił Leonard




© Copyright Leonard Hajduk

Design www.bambynek.com