Prasowe doniesienia. Twierdze niemieckie. Paryż, 6 styczeń. 1927 r. (Pat.) W związku z oczekiwanym z końcem bieżącego tygodnia przyjazdem gen. v. Pawelsa w celu wznowienia z konferencją ambasadorów oraz z międzysojuszniczym komitetem wojskowym dyskusji w sprawie twierdz niemieckich na wschodzie; „Le Journal” ogłasza obszerny artykuł Saint Brice′a. W artykule tym autor wskazuje znaczenie podjętych przeciw Polsce prac fortyfikacyjnych, które są zupełnie niepotrzebne wobec obowiązku rozstrzygania drogą rozjemstwa wszelkich sporów, zgodnie z paktem Ligi Narodów oraz umową locarneńską.

Polska, pisze Brain Brice – pozostaje zawsze wysuniętą na wschód placówką w obronie cywilizacji, którą należy chronić od zdradzieckiego uderzenia sztyletem w plecy ze strony Niemiec. Jedynym rozstrzygnięciem kwestii twierdz niemieckich na wschodzie jest całkowite ich zniesienie.

O rozbrojenie Niemiec. Berlin, 6 styczeń. (Pat.) Prasa donosi, że w przeprowadzonych w Berlinie rokowaniach międzysojuszniczych komisji kontrolnej w sprawie spornych zagadnien rozbrojeniowych, a mianowicie w przedmiocie materiałów wojennych i twierdz wschodnich, nie udało się dotychczas osiągnąć porozumienia. Gdyby w połowie stycznia pertraktacje nie zostały ukończone, wówczas sprawa oprze się o konferencję ambasadorów. Dalsze rokowania nie będą się toczyć w Paryżu (błąd-prasowy będą się toczyć w Paryżu). W sprawie materiałów wojennych istanieje różnica zdań co do niektórych punktów. Dotyczą one maszyn okrętowych, specjalnych maszyn dla przemysłu wojennego, sprawy definicji półfabrykatów, materiału wojennego oraz sprawy wytwarzania pewnych części składowych z zakresu optyki..

W związku z rokowaniami w sprawie twierdz wschodnich uda się w przyszłym tygodniu radca urzędu spraw zagranicznych Foester do Paryża. Przedmiotem rokowań jak donosi prasa, będzie w pierwszym rzędzie stan uzbrojenia twierdzy w Królewcu, poza tym wchodzą w rachubę ufortyfikowanie punktu Loeze w Prusach Wschodnich i Kłodzko na Śląsku, wreszcie twierdze Głogowo i Opole. Wszystkie te punkty obrony rozporządzać mają tylko lekką artylerią.

„Berliner Tageblatt” utrzymuje, że Polska ufortyfikowała swoje zachodnie granice bardzo silnie i zaopatrzyła je w nowoczesne środki ochrony.

Dzień bandery polskiej w Gdyni. Wczoraj odbyła się w Gdyni skromna, ale doniosła uroczystość. Przedsiębiorstwo państwowe żeglugi polskiej (P.P.Ż.P.) rozpoczęło swą działalność. Cztery nowo nabyte statki, noszące imiona miast polskich (m.in. Katowice) podniosły wczoraj, po uroczystości poświęcenia, bandery na swych masztach, mając odtąd reprezentować Polskę na morzu.

Zatem dobre owoce przynosi nowy nasz wysiłek, by utwierdzić się przy naszym dostępie do morza. Tylko ten, kto widział Gdynię w roku 1920, jako małą osadę rybacką, i kto widzi tam teraz zaczątek miasta nadmorskiego, może ocenić sprawiedliwy wysiłek polski.

Takich jednak jest niewielu. Gdynię bowiem zaczęli rozpoznawać obcy marynarze dopiero niedawno. Wprawdzie pierwszy statek cudzoziemski odwiedził ten port w roku 1923, lecz naprawdę dopiero w roku 1925, a więc półtora roku temu, rozpoczął się wywóz przez Gdynię węgla i drzewa polskiego.

Molo węglowe w okresie międzywojennym (Port węglowy w Gdyni). Autor: Henryk Poddębski. Domena publiczna, via Wikimedia Commons. Data: 1918 - 1939. Narodowe Archiwum Cyfrowe. (Archiwum fotograficzne Henryka Poddębskiego)

Spowodowało to od razu znaczny rozrost miasta. Zjawiło się tam setki robotników, zawrzała praca, a tej przybywać będzie z każdym dniem, i będzie to dla nas codzienny egzamin przed obcymi z tego, czy potrafimy rzetelnie pracować.

Gdynia jako port, obliczony na obrót 2 5000 000 ton, staje się – jak słusznie pisze p. Jaksa w „Kurierze Warszawskim” – dla polski warsztatem pracy, wystawionym na widok publiczny, międzynarodowy. Następnie to i czego, w jakim czasie potrafimy dokonać, będziemy oceniani jako naród. Owoce tej pracy zjednają nam szacunek albo lekceważenie, i to zarówno u wrogów, jak i u przyjaciół.

Zwiastunami naszego życia na morzu stają się w tej chwili te pierwsze polskie okręty. Niechże jak najrychlej wypłyną na szerokie oceany! Niechaj ich przybywa! Niech przypływa ich jak najwięcej.Polskie państwo zrobiło początek. Dało podwalinę pod budowę polskiej floty handlowej: dało jej port macierzysty, bez którego ona istnieć nie może, i dało jej zawiązek ojczystego tonażu. A teraz kolej na społeczeństwo!

Podziękowanie Anglii dla Polski. Warszawa, 6 styczeń. (Pat.) Rząd angielski za pośrednictwem poselstwa angielskiego w Warszawie, wyraził podziękowanie rządowi polskiemu za pomoc i ułatwienia, udzielane przez władze polskie w ostatnich paru miesiącach, t.j. w czasie trwania strajku węglowego przy zaopatrywaniu Anglii w węgiel.

Polska ratyfikowala krwią traktat wersalski. Paryż, 1 styczeń. (Pat.) „L ′Ouvre” donosi, że podczas uroczystości w Nancy, urządzonych przez zrzeszenie francusko-polskie, przewodniczący gen. Weygand wyraził się, iż Polska ratyfikowała krwią swoją traktat wersalski. Ofiara ta była konieczna, celem zapewnienia pokoju.

Magistrala węglowa – początki. Ruch kolejowy na linii Kalety – Podzamcze. Pierwszym krokiem do realizacji tego nadzwyczajnego zamierzenia było Rozporządzenie Ministra Kolei z dnia 2 lutego 1925 roku, wydane w porozumienieniu z Ministrami Skarbu Państwa, Przemysłu i Handlu oraz Rolnictwa i Dóbr Państwowych, które odnosiło się do zmian rozporządzenia Ministra kolei żelaznych z dnia 30 października 1923 roku, o bezpośredniej komunikacji między stacjami polskiego Śląska Górnego, położonymi na północ i południe od węzła bytomskiego (miasto Bytom należało do Rzeszy niemieckiej), stacjami polskiego Śląska Górnego a stacjami polskimi, leżącymi poza Śląskiem Górnym, i wreszcie poza stacjami polskimi, leżącymi poza Śląskiem Górnym, tranzytem przez polski Śląsk Górny.

Stacja kolejowa Kalety, widok z kładki na północ. Autor:Therud / CC BY - SA (https: // creativecommans.org/ licenses/by-sa/ 3.0

W kwietniu 1925 roku wydane zostało Rozporządzenie w sprawie wywłaszczenia nieruchomości pod budowę połączeń kolejowych na Górnym Śląsku. Po kilku miesiącach Rada Ministrów wydaje dnia 29 lipca 1925 roku kolejne Rozporządzenie – o wywłaszczeniu na rzecz Skarbu Państwa pod budowę kolei państwowej na linii: Kalety – Herby – Wieluń – Podzamcze (dzisiejszy Wieruszów). Skarb Państwa występuje tutaj jako przedsiębiorca budowy pierwszorzędnej, normalnotorowej kolei użytku publicznego od stacji kolejowej Kalety przez Herby – Wieluń do stacji kolejowej Podzamcze, i nadaje się Skarbowi Państwa prawo wywłaszczania nieruchomości w powiatach: kępińskim w województwie poznańskim i w powiecie lublinieckim w województwie śląskim, potrzebnych do budowy, wspomnianej wyżej linii kolejowej. Wykonanie niniejszego Rozporządzenia porucza sie Ministrowi Kolei.

Stacja kolejowa Herby Stare (Ruskie). Foto sporządzono przed dawnym budynkiem dworca - lata 1914-1917. Foto dodał Mariusz Brzeziński 29 stycznia 2012. Źrodło: bazakolejowa.pl; Foto pobrano z portalu: fotopolskie. eu

W Dzienniku Ustaw z 23 lipca 1925 roku opublikowano Ustawę z 23 czerwca 1925 roku. O budowie kolei Kalety – Herby – Wieluń – Podzamcze. Ustawa upoważnia Rząd do budowy pierwszorzędnej, normalnotorowej kolei, użytku publicznego, od stacji kolejowej Kalety przez Herby – Wieluń do stacji kolejowej Podzamcze, ogólnej długości okolo 122 km. Upoważnionym do wskazania terminu rozpoczęcia robót został Minister Kolei, który powinien tego dokonać w porozumieniu z Ministrem Skarbu. Koszty budowy zostaną pokryte z funduszu, przeznaczonego na budowę kolei ustawą z dnia 3 marca 1925 roku o wypuszczeniu pożyczki zagranicznej w dolarach Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. Wykonanie ustawy poruczono Ministrowi Kolei w porozumieniu z Ministrem Skarbu.

Prezydent Rzeczypospolitej wydał w dniu 13 sierpnia 1925 roku zarządzenie o wywłaszczeniu przymusowym gruntów na rzecz Skarbu Państwa przeznaczonych pod zbudowanie linii kolejowej: Kalety – Herby – Wieluń – Podzamcze. Część gruntów, położonych w miejscowościach i wymienionych w tym załączniku do niniejszego zarządzenia i będących własnością, wymienionych w tym załączniku osób lub też osób, które je do dnia opisu i zajęcia nabędą, potrzebne do budowy pierwszorzędnej, normalnotorowej kolei państwowej od stacji kolejowej Kalety przez Herby – Wieluń do stacji kolejowej Podzamcze, podlegają przymusowemu wywłaszczeniu na rzecz Skarbu Państwa.

W Dzienniku Ustaw z roku 1926 nr 106, opublikowano Rozporządzenie Ministra Komunikacji z dnia 22 października 1926 roku w sprawie otwarcia ruchu tymczasowego na linii kolejowej Kalety – Podzamcze.

Przystanek kolejowy Wieruszów Miasto. Autor foto: Axe - Praca własna (own work by uploader): Axe, CC BY - SA 4.0. Wikimedia Commons

Na znajdującej się w budowie linii kolejowej Kalety – Podzamcze otwiera się ruch tymczasowy wyłącznie dla tranzytowego przepustu pociągów transportujących węgiel do Gdańska i Gdyni oraz do przystani na Wiśle i jej dopływach. Dla tych przewozów stosuje się taryfy i warunki przewozowe ogólnie obowiązujące. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 listopada 1926 roku.

Kolejne Rozporządzenie Prezydenta z dnia 4 listopada 1926 roku opublikowane w Dzienniku Ustaw Nr 110 z tego roku, odnosi się do regulacji kolejowych transportów węgla, koksu i brykietów węglowych. Otóż w zależności od potrzeb gospodarczych Minister Komunikacji ustala plan i kolejność przewozów kolejowych węgla, koksu i brykietów węglowych, przeznaczonych zarówno na rynki wewnętrzna, jak i kierowanych zagranicę, wydaje właściwe zarządzenia i kontroluje ich wykonanie.

Kopalnie węgla, wytwórnie brykietów węglowych i koksu obowiązane są na żądanie Ministra Komunikacji udzielić mu wszelkich wyjaśnień, co do rozmaiarów produkcji (...). Winni nie stosowania się do zarządzeń Ministra Komunikacji wynikających z niniejszego rozporządzenia, będą przez niego karani grzywną do 100.000 zł (...)

Rozporządzenie Ministra Komunikacji opublikowane w Dzienniku Ustaw z 31 grudnia 1926 roku Nr 129, odnosi się do gospodarki wagonowej. Rozporządzenie to zostało wydane w porozumieniu z Ministrem Skarbu, Przemysłu i Handlu oraz Rolnictwa i Dóbr Państwowych , a odnosiło się do tymczasowego przewozu towarów, należących do osób prywatnych, na szlaku linii kolejowej będącej w budowie: Kalety – Podzamcze.

Na będącej w budowie linii kolejowej Kalety - Podzamcze zostaje dopuszczony, do czasu otwarcia ruchu normalnego, przewóz towarów, należących do osób prywatnych, wyłącznie w komunikacji miejscowej tej linii, na podstawie przepisów następujących:

1. Przewóz towarów odbywa się tylko w miarę możności, o ile nie przeszkadza on prowadzonej budowie kolei.
2. Wagony należy zamawiać na stacji Podzamcze lub Kalety P.K.P. na ogólnych zasadach, t.j. piśmiennie z uiszczeniem kaucji w wysokości postojowego za pierwszy dzień przetrzymania wagonu. Wagony będą dostarczane w zależności od posiadanego wolnego taboru.
3. Przewóz odbywa się tylko w ładunkach całowagonowych na podstawie wykazów zdawczo-odbiorczych, stosowanych na bocznicach, przyczym wykazy te na wagony z Podzamcza i Kalet sporządza stacja Podzamcze lub Kalety P.K.P., zaś z innych stacji linii Kalety – Podzamcze – Kierownictwo Budowy. Odbiór wagonów, przeznaczonych dla linii Kalety – Podzamcze, kwituje służba pociągu, a Kierownictwo Budowy, zaś w kierunku odwrotnym – stacja Podzamcze lub Kalety P.K.P.
4. Za przewóz wagonu ładownego lub próżnego od stacji Podzamcze – albo Kalety do miejsca wyładowania i z powrotem pobiera sie opłaty, których wysokość zależna jest od odległości transportu w km i ciężaru przewożonego ładunku. Grupy ładowności w tonach: od 1O, 15, 20, i 30 ton, a oprócz tego od każdego wagonu z ładunkiem pobiera się opłatę stemplową według stawki dla przesyłek całowagonowych.

Mapka przedstawia trasę magistrali węglowej na tle granic II RP. Autor: Ciastkoo - Praca własna. Ciastkoo/ CC BY - SA (https: // creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0)

Magistrala węglowa (potocznie zwana Węglówką) - to linia kolejowa łącząca bezpośrednio Zagłębie węglowe Górnego Ślaska z Gdynią. Zbudowana w latach 1926-1933, była największą i najnowocześniejszą inwestycją transportową II Rzeczpospolitej oraz przykładem polsko-francuskiej wpółpracy gospodarczej. Dzięki niej nastąpiło szybkie zespolenie Górnego Śląska i wnętrza kraju z wybrzeżem Bałtyku.

Plaża i Port w Gdyni w okresie międzywojnia. Autor: Henryk Poddębski. Domena publiczna, via Wikimedia Commons. Data: 1918-1939. Narodowe Archiwum Cyfrowe (Archiwum fotograficzne Henryka Poddębskiego; 1890-1945).

Rząd polski przyznał przedsiębiorstwu francuskiemu koncesję na budowę linii kolejowej,łączącej Górny Śląsk z Gdynią. Budowa tej linii, długości około 600 km, wymagała 300 milionów franków złotych nakładu. Lecz takich zasobów strona francuska nie posiadała pomimo tego, że składały się na to jednostki śilne finansowo. Wobec tego rząd polski wszczął z tego powodu rokowania z grupą kapitalistów belgijskich (w innym miejscu pisze się, że byli to kapitaliści berlińscy, lecz nie można wykluczyć, iż był to błąd drukarski, gdy nałoży się to na ówczesne stosunki polsko-niemieckie). Przy tych rokowaniach pojawiał się również wątek finansowy angielski. Ostatecznie Francuzi wyszli zwycięsko z tych " finansowych przepychanek".

Kompletne połączenie kolejowe Śląska z Portami morskimi Bałtyku – Gdynią i Gdańskiem nastąpiło w 1933 roku. Głównym budowniczym tej magistrali węglowej był inż. Józef Nowkuński, ur. się 24 stycznia 1868 roku w Kownie, w rodzinie szlacheckiej, jako syn inżyniera Józefa Nowkuńskiego (starszego) i Teofilii ze Słońskich. W 1897 roku ukończył Instytut Inżynierii Kolejowej w Sankt Petersburgu, a następnie kierował projektowaniem i budową kilku linii kolejowych na terenie Rosji. Po powrocie do Polski kierował budową kolei Kalety – Podzamcze, dzięki czemu zwrócił na siebie uwagę ministra przemysłu Eugeniusza Kwiatkowskiego, który powierzył mu budowę magistrali węglowej Śląsk – Gdynia. Nowkuński zmarł 20 sierpnia 1952 roku na zawał serca. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.W roku 2014 zawiązał się komitet, zabiegający o wystawienie przed dworcem kolejowym w Tarnowskich Górach pomnika inż J. Nowkuńskiego, który został uroczyście odsłonięty w rok później – 23 października 2015 roku.

23 października 2015 r odsłonięto pomnik upamiętniajacy inż Józefa Nowkuńskiego (1868-1952), budowniczego magistrali Węglowej Śląsk-Porty (1926-1933) - największej inwestycji II Rzeczpospolitej Polskiej. Granitowy monument z płaskorzeźbą wykonaną przez Piotra Gorola stanął przed tarnogórskim

dworcem kolejowym.

 

 

 

Stacja kolejowa w Tarnowskich Górach. Foto pobrano z portalu fotopolskie. eu

Źródła: Dzienniki Ustaw : 19 luty 1925 nr 17: 18 kwiecień 1925 nr 38; 23 lipiec 1925 nr 74; 29 lipiec 1925 nr 75; 19 sierpień 1925 nr 83; 19 wrzesień 1925 nr 95; 28 październik 1926 nr 106; 6 listopad 1926 nr 110; 31 grudnia 1926 nr 129.

„Tygodnik Na Powiat Tarnogórski”, styczeń 1927 r., Nr 3. Pobrano z Biblioteki Narodowej – Domena publiczna.

https://pl.wikipedia.org/wiki/Magistrala_w%C4%99glowa

https://pl.wikipedia.org/wiki/Wierusz%C3%B3w_(stacja_kolejowa)

https://pl.wikipedia.org/wiki/J%C3%B3zef_Nowku%C5%84sk

https://utk.gov.pl/pl/aktualnosci/6506,Odsloniecie-pomnika-inz-Jozefa-Nowkunskiego.html

https://pl.wikipedia.org/wiki/Kalety_(stacja_kolejowa)

https://pl.wikipedia.org/wiki/Wierusz%C3%B3w_Miasto

1 styczeń. (Pat.) Z dniem 1 stycznia 1927 r. zaprowadzono na linii Kalety – Podzamcze tymczasowe przejście dla przewozu w komunikacji miejscowej na tej linii, oraz wydawanie całowagonowych przesyłek towarowych, nie wymagających magazynowania.

Od 7-go zaś stycznia wprowadzi się także tranzytowy ruch towarowy przez całą dobę. Na razie będzie kursować do 12 par pociągów towarowych, które będą kursowały z Górnego Śląska i Szczecina przez Drawski Młyn. Będzie również dowożony węgiel dla odbiorców prywatnych w Poznańskiem i na Pomorzu, a w odwrotnym kierunku oprócz próżnych zwrotnych składów pociągów węglowych, także wszelkiego rodzaju ładunki nadawane w Poznańskiem i na Pomorzu do okręgu Dyrekcji Katowickiej i poza nią.

W miarę postępu robót budowlanych przewiduje się dalsze rozszerzenie czynności towarowych i pasażerskich na tej linii, zaś jej całkowite otwarcie dla ruchu pasażerskiego i towarowego nastąpi około 15 maja roku bieżącego.

Bilans Banku Polskiego. Warszawa, 7 styczeń. (AW) Bilans Banku Polskiego na ostatni dzień grudnia wskazuje na wzrost zapasów złota o 2,6 miliona zł parytetowych, tak że ogólna suma zapasów złota i kruszców na dzień 1 stycznia br. wynosi 138,8 milionów zł. Zapas dewiz i walut obcych wzrósł o 7,6 milijona zł. brutto, do sumy 164, 9 mln. zł. Portwel wekslowy o 14,1 miliona zł. Obieg banknotów powiększył się o 36 mil. zł. do 592,6 mil. zł.

Warszawa, 7. Stycznia. (AW) W ostatnich dniach grudnia Bank Polski zakupił za pośrednictwem Banku Angielskiego w Londynie złota za 2 i pół miliona zł. parytetowych. Zakupione złoto stanowi 40 sztab, każda wielkości dużej cegły.

Złotówka parytetowa. Jednostki pieniężne wszystkich państw są określone na takich samych podstawach - zawartości w nich złota - dlatego też ich wartości relatywne można wyznaczyć przez podzielenie odpowiednich zawartości złota. Współczynnik ten, nazywany parytetem, jest abstrakcyjną ceną relatywną (relatywną ceną referencyjną). Cechą charakterystyczną systemu waluty złotej jest to, że wahania wokół parytetu są ze swej natury bardzo ograniczone. Powód ten jest następujący: aby dokonać płatności w walucie obcej, można zakupić ją we własnym kraju i wysłać do kraju docelowego lub też kupić złoto, przesłać za granicę, gdzie zostanie ono zamienione na walutę obcą. Oznacza to, że kurs walutowy ( w tym przypadku cena waluty obcej wyrażona w jednostkach waluty krajowej) nie może przekroczyć tzw. punktu złota, który jest równy sumie parytetu i kosztów przesłania złota (transportu, ubezpieczenia i utraconego oprocentowania, związanego z faktem, że kapitał reprezentowany przez przesyłane złoto nie dostarcza dochodu w czasie, gdy jest transportowany).

Przesyłka złota do Niemiec. Nowy Jork, 3. styczeń. (Pat.) „Federal Reserve Bank” wysłał do Niemiec przesyłkę złota wartości 5.000.000 dolarów pod adresem Banku Rzeszy. Wkrótce mają nastąpić dalsze przesyłki.

Sprawy lokalne. Tarnowskie Góry, dnia 8 stycznia 1927 r.

Towarzystwo gimnastyczne Sokół urządza w sobotę, dnia 8 stycznia w hotelu „Pod Lipami”, Rynek nr 13, o godzinie 8 wieczorem swe walne zebranie, na które zwracamy P.T. członkom i zainteresowanym na to wydarzenie uwagę, Obowiązkiem każdego drucha i druchny jest punktualne przybycie.

Włamania. Po raz trzeci już „wyprzątnął złodziej okno wystawowe przy ulicy Gliwickiej. Tym razem, w nocy od św. 3 królów na piątek, wybrał sobie księgarnię Nowaka, gdzie po wyjęciu jednej bocznej szyby „wysprzątał okno do połowy”. Obywatelstwo z ulicy Gliwickiej prosi policję, aby skierować baczne oko także na tę ulicę, która od rynku przecież tak blisko położoną jest.

Rozprawy przed Trybunałem Rozjemczym o wydalenie z granic Polski. W ciągu najbliższych tygodni przed Trybunałem Rozjemczym w Bytomiu rozpatrywane będą protesty dyrektora „Lignozy” Eichholtza, dyrektora Schultza z Karłuszowca i inspektora leśnego Sroki ze Świerklańca przeciw wydaleniu ich z granic Polski.

Z prac Rady Ministrów. Rada Ministrów w pozaprzeszłym tygodniu uchwaliła m.in.: utworzyć nowy powiat z gęstym zaludnieniem Zagłębia Dąbrowskiego z siedzibą w Zawierciu, projekt rozporządzenia Prezydenta Rzeczpospolitej o zmianach w urządzeniu Polskiej Dyrekcji Ubezpieczeń Wzajemnych, wreszcie – projekt rozporządzenia Prezydenta Rzeczpospolitej o utworzeniu Komisji do badania kosztów i warunków wyrobu towarów po fabrykach oraz ich sprzedaży.

Zjazd inspektorow szkolnych. Piąty z kolei, 12 i 13 grudnia radził w Warszawie nad ustrojem szkolnictwa i władz szkolnych. Co do ustroju szkolnictwa zjazd uchwalił zasadę jedności, to znaczy, że program szkoły powszechnej powinien być podstawą dla szkół średnich i zawodowych, aby dziecko ukończywszy szkołę powszechną, mogło przechodzić bez egzaminu do szkoły zawodowej lub średniej. Co do ustroju władz zjazd wypowiedział się, aby władze szkolne t.j. głównie inspektorzy i kuratorzy nadal nie byli zależni od administracji politycznej t.j. od starostów i wojewodów.

Nowe pokłady soli w Polsce. Jedno z przedsiębiorstw naftowych, wiercąc w poszukiwaniu ropy w Luczy pod Kołomyją, natrafiło na pokłady soli kamiennej o grubości do 50 metrów, a długości ponad 2 kilometry. Według obliczeń specjalistów, odkryty pokład zawiera około 300 milionów ton soli, wartości ponad 30 miliardów złotych. Przypuszcza się, że sól kamienna w tych okolicach znajduje się także gdzie indziej i to w złożach daleko większy

Miasto Kołomyja położone w zachodniej części dzisiejszej Ukrainy, w obwodzie iwanofrankowskim, nad rzeką Prut. Ważny ośrodek przemysłowy. Miasto jest centrum huculskiej sztuki ludowej. Autor foto: Ennkko, CC BY - SA 4.0, via Wikimedia Commons.

Nad ustawą emerytalna obradować będzie Rada Wojewodzka we wtorek. Jak się dowiadujemy, rozporządzenie wykonawcze do ustawy emerytalnej funkcjonariuszy śląskich, zostanie wzniesione na wtorkowe posiedzenie Rady Wojewódzkiej. W ten sposób ta bardzo ważna i aktualna dla wielu rodzin śląskich sprawa zostanie już w najbliższym czasie załatwiona.

Przyjazd p. Colbana na Śląsk. Dnia 11 stycznia przybędzie do Katowic p. Colban, sekretarz sekcji dla spraw mniejszości narodowych w Lidze Narodów. Pan Colban zabawi na Śląsku 4 dni. Odbędzie on tutaj konferencje z wojewodą, także z przedstawicielami ludności niemieckiej na Śląsku polskim i ludności polskiej na Śląsku Opolskim, oraz z przedstawicielami przemysłu polskiego na Śląsku. Wizyta p. Colbana jest podobno następstwem zaproszenia ze strony rządu polskiego.

Nowa seria banknotów 20 złotowych. W końcu listopada 1926 roku wprowadzone zostały w obieg banknoty 20 złotowe w dalszym wydaniu z datą 15 lipca 1924 roku, oznaczone „H”, „E. M. A

Regulacja rzek na Śląsku. W preliminarzu budżetu województwa śląskiego na rok 1927 przewidziany jest milion złotych na roboty około regulacji rzek i potoków na terenie województwa śląskiego. Preliminarz przewiduje roboty regulacyjne w Wiśle i Ustroniu, naprawę wałów w Strumieniu i Zarzeczu na Śląsku Cieszyńskim, dalej regulację Wisły pod Dziedzicami i Goczałkowicami, dalsze roboty regulacyjne na Białce, Brynicy i Pszczynce, wreszcie roboty około potoków na Śląsku Cieszyńskim.

Źródła: Tygodnik Na Powiat Tarnogórski – 8 stycznia 1927 r. Nr 3

https://pl.wikipedia.org/wiki/System_waluty_z%C5%82otej

https://pl.wikipedia.org/wiki/Ko%C5%82omyja#/media/Plik:%D0%A0%D0%B0%D1%82%D1%83%D1%88%D0%B0_%D0%9A%D0%BE%D0%BB%D0%BE%D0%BC%D0%B8%D1%97.jpg